www.Kerend.net

            [ Email: Info@kerend.net ]    [ photo gallery ]    [ about me ]    [ main page ]

بنام خدا

غذاهاي محلي

در كرند غذاهاي محلي فراواني از قديم رايج بوده كه امروزه نيز در بين مردم كم و بيش استفاده مي شود كه بوجود آمدن و مصرف بعضي از آنها فلسفه و حكمت خاص خود را دارد كه هركدام در فصلي و براي مصرفي خاص  مورد استفاده قرار مي گرفته است مانند خوره بري كه براي گرمازدگي و زو كه يك آنتي بيوتيك طبيعي است.تعدادي ازغذاهاي محلي كرند عبارتند از :دلمه(ياپراخ)-ته سرخ(سيرونه)-پيچكينه-زو-غازياقي-گيلاخه-خوره بري-ترخينه-شلم-دانه كلانه-مته جنه-هروشه وا-نخه وا-نوژيه وا-ماسوا-كنگره وا  و ... كه در زير مواردي توضيح داده شده است.

ترخينه:

اين غذا از غذاهاي مهم و اصلي مردم عشاير غرب و بويژه كرند مي باشد كه از مواد زير تشكيل يافته است.

- دوغ مخصوص كه در طول ماه هاي بهار با روشي خاص در مشك جمع مي شود.

- بلغور گندم (هروشه) كه تهيه آن به اين صورت است كه گندم سفيد را در ديگي بزرگ مي پزند و خشك مي كنند و بعد بلغور مي كنند.

- پونه و شويت و نمك

پس از اينكه مواد را با دوغ رقيق شده مخلوط نمودند ماده سفتي بدست مي آيد كه براي خوش بو شدن آنرا در قطعات كوچك بروي پونه خشك مي كنندو در زمستان چند عدد(سره) را مي پزند و با روغن حيواني با نان محلي(ساجي) تليت مي شود.لازم به ذكر است كه در شبهاي طولاني زمستان ترخينه خشك را در آب مي خيسانند و با گردو و بادام و كشمش بعنوان شبچره در شب نشينيها تناول مي كنند كه در اصطلاح محلي  'كچله فيسن' گفته مي شود.

شلم:

يكي ديگر از غذاهاي محلي كرند كه براي فصل زمستان تهيه مي شود همين شلم است .طرز تهيه آن بدين صورت است كه ابتدا شلغم كردي را رنده كرده و با عصاره ميوه هاي فصلي مثل انار ،انگور،گوجه فرنگي و به و ميوه هاي ديگر و بلغور مخصوص مخلوط نموده و مواد خميري بدست آمده را بعد از خشك شدن براي زمستان نگهداري مي كننداين غذا از غذاهاي بسيار مغذي و پر خاصيت است كه مورد علاقه بچه ها و بزرگتر ها است.

دانه كلانه :

بمعني دانه اي كه پخته مي شود و همانطور كه از نامش پيداست از دانه هاي حبوبات و غلات كه شامل گندم و عدس و نخود است تهيه مي شود و ماده اصلي آن همان گندم است. اين غذا را در شب اول بهار كردي خانواده هايي كه زمين و محصول كشاورزي دارند تهيه مي كنند و معتقدند كه پختن اين دانه ها در اول بهار محصولاتشان را در سال آتي پر بركت و بي آفت مي كند.همچنين خانواده هايي كه طفل شيرخواره شان در حال در آوردن اولين دندان است مي پزند و به همسايه ها مي دهند و براين عقيده اند كه پختن و باز شدن دانه ها درآمدن اولين دندانها را براي طفل آسان مي كند.

دلمه محلي :

اين غذا كه در اصطلاح محلي ياپراخ ناميده مي شود مخصوص فصل بهار و هنگام سبز شدن برگهاي تازه انگور است كه از برنج وسبزيجات و ادويه و گاهي گوشت و كشمش كه در برگهاي مو مي پيچند.

خوره بري:

اين غذا مخصوص فصل تابستان و زمان چيدن غوره است و نام آن از آفتاب گرفته شده است كه گرمازدگي را از بين مي برد و در قديم براي كشاورزان و كارگراني كه در آفتاب كار مي كردند پخته و استفاده مي شده است و ماده اصلي آن همان غوره و نخود و عدس و رشته است و در واقع آشي است تابستاني.

مته جنه :

از غذاهاي بسيار قديمي و منسوخ شده است كه براي فصل زمستان به اين صورت كه هر خانواده گوسفند يا بزغاله اي را ذبح مي كردند و گوشت آنرا با كارد مي زدند و خرد مي كردند و با آلوچه و ساير ادويه جات محلي از جمله آويشن ' ازبوه ' مخلوط و مي پختندو در مشك بزرگي مي ريختند و در اتاقي سرد نگهداري مي كردند و در طول زمستان مقداري از آنرا مصرف مي كردند.

Info@kerend.net

ashkan_maghsoudi@yahoo.com